Sonsuza Dek Cumhuriyet

Bir insana hürriyetin ve özgür iradenin gücünü ne verebilir? Servet mi, ünvanlar mı, yoksa sınırları aşan iktidarlar mı?

Tarihin tozlu sayfalarını araladığınızda, insanlığın ortak hafızasının tek bir arayış etrafında düğümlendiğini görürsünüz: Hür olmak.

İnsanoğlu var olduğu ilk andan bu yana, zincirleri kırmak ve kendi kaderine hükmedebilmek uğruna çetin savaşlar verdi; öldü ve öldürdü. Çünkü insanın kendi hayatına, kendi geleceğine ve nihayetinde hür iradesiyle kendi vatanının yönetimine yön verebilme hakkı, insan onurunun tartışılamaz en temel vasfıdır.

Düşüncesi ipotek altına alınmış, kendi iradesiyle karar veremeyen ve kaderini tayin hakkı elinden alınmış bir ruh; hangi coğrafyada, hangi lüksün içinde yaşarsa yaşasın tutsaktır.

İşte tam da bu yüzden, Mustafa Kemal Atatürk’ün küllerinden doğan bu millete armağan ettiği en güzel, tarihin en hırçın fırtınalarına karşı sığınılacak en güvenli limandır Cumhuriyet.

Cumhuriyet, yalnızca anayasalarda yazılı kuru bir yönetim biçimi, sandıktan ibaret bir yöntem değildir. Cumhuriyet; tebaa olmaktan çıkıp yurttaş olmanın, göğsünü gererek "Ben varım, ben bu vatanın eşit ferdiyim ve benim bir iradem var" diyebilme haysiyetidir.

Bu sebeple inanırım ki, Cumhuriyeti sevmeyen veya onu küçümseyen insan, aslında kendi varlığını, kendi hürriyetini ve bilhassa kendisini sevmiyordur. İradesini bir başkasının iki dudağı arasına teslim etmeyi marifet sayanlar, başkalarının aklıyla yaşamayı konfor zannedenler, hür olmanın o ağır ama asil sorumluluğunu asla anlayamazlar.

Hele ki bu coğrafyada bir kadınsanız, Cumhuriyet kelimesi sözlük anlamının çok ötesine geçer; bir hayat memat meselesine dönüşür.

Yüzyıllar boyu sesi duvarların ardına gizlenen, adı nüfus kütüklerinde dahi bir erkeğin varlığı üzerinden tanımlanan kadını o derin karanlıktan çekip çıkaran devrimin adıdır Cumhuriyet.

Başka coğrafyalarda yaşayan Malala’ların, Soraya’ların ve Firdevs’lerin hikâyelerini okuyunca Cumhuriyet’in değeri çok daha gerçek biçimde ortaya çıkıyor. Bize bir lütuf gibi sunulmayan, Atatürk’ün sarsılmaz vizyonu ve milletin azmiyle inşa edilen bu kazanımlar; kadının hayatın her alanında bağımsız bir "özne" olmasını sağlamıştır.

Bir kadın olarak Atamıza ne kadar dua etsem, hatırasına ne kadar minnet duysam yetersiz kalır. O, bu toprağın kadınlarına sadece seçme ve seçilme hakkı vermedi; bir birey olma onurunu, dik bir duruşu, kendi adıyla var olabilme cesaretini ve gür bir ses verdi. Demokrasiyi hayatımıza, ailemize, ülkemize benimsetti.

Takvimler yine bu kutlu günü gösterirken sokaklar bayraklarla, yürekler aynı heyecan ve gururla doluyor. Cumhuriyet Bayramı, bizim için takvimde sıradan bir tatil günü değil; küllerimizden doğuşumuzun ve özgür bir millet olarak tarihe mühür vurduğumuz günün adıdır.

Bugün Cumhuriyet kadını olarak bu limanın kıymetini anlatmak, onu korumak, aşındırılmak istenen her bir taşını titizlikle savunmak benim için sıradan bir vefa borcu değil, varoluşsal bir mesuliyettir. Her türlü darbenin karşısında duran Cumhuriyet' in yanı başında nefes alan bir kadın olarak bugün ayrı bir mutluyum.

29 Ekim Cumhuriyet Bayramımız kutlu olsun; limanımız ebediyen hür, rotamız daima Atatürk’ün aydınlığı ile kalsın.